İki farklı evren, birbirinden farklı savaşçılar ve tek bir amaç… Dünyayı, evrenin en kötü mahlukatı olan Galacticus’un elinden kurtarmak. Bunu mecaz olarak söylemiyorum, şayet bu görevde başarısız olursanız Galacticus dünyayı avuçlarının arasına alıp paramparça yapıyor. Bunu önlemek içinse yapmanız gereken Marvel ve Capcom evrenlerinden seçilmiş dövüşçülerden üçünü seçerek kendi grubunuzu oluşturmak ve karşınıza çıkan diğer savaşçıları saf dışı bırakarak dünyayı kurtarmak.

GENEL BAKIŞ

Yapımcılar Street Fighter IV’ün aksine bu oyunda hikaye sunumunu oldukça yüzeysel bırakmışlar. Her geçtiğiniz turun ardından çizgi roman sayfaları gibi önünüze bir iki sayfa sunuluyor ve ardından sıradaki dövüşe başlıyorsunuz. Hikaye sunumundaki bu yüzeysellik neyse ki dövüşçülerin özelliklerinde gösterilmemiş. Belki de Marvel vs Capcom 3’ün en önemli özelliği dövüşçülerin kendilerine has yapılarının oyuna da yansıtılmış olmasıdır.

Serinin önceki oyununda 56 savaşçı bizleri selamlarken, bu sayının Marvel vs Capcom 3’te 36’ya indiğini görüyoruz. Capcom dövüşçü listesini radikal bir ölçüde azaltsa da, yine de oyunda dövüşçü seçerken zenginlik bakımından pek bir sorun yaşamayacaksınızdır. Oyunda birçok farklı tarzda dövüşçü mevcut ve oyunu oynamaya başladığınız andan itibaren yavaş yavaş favori dövüşçüleriniz olmaya başlıyor. Liste konusunda belki Capcom’u yanlış dövüşçüleri oyuna dahil ettiği için eleştirebilirsiniz. Oyunda Ken ya da Venom gibi birçok fana sahip karakterler yer almazken X-23 isimli Wolverine çakması bir karakterin ne işi olduğunu ister istemez merak ediyorsunuz.

Oynanış konusunda Marvel vs Capcom 3 Street Fighter IV’ten daha kolay, ancak bir o kadar da karmaşık. Oyun boyunca üçerli kapışmalar yapıyorsunuz. Her ne kadar dövüşler bire bir gerçekleşse de yedeğinizde duran iki elemandan birini istediğiniz an yardıma çağırabilmeniz ve istediğiniz an dövüşçü değiştirebilmeniz, oyunun yüksek temposuyla birlikte zaman zaman ekranda neler olduğunu dahi anlayamamanıza neden oluyor. Bir anda ekranda dört dövüşçü birden beliriyor ve hepsi bol ışıkla süslenmiş saldırılarını gerçekleştiriyor, bu arada sizin tek yaptığınız ise ezberden tuşlara basmaya devam etmek oluyor.

Yapımcılar tüm bu görüntü karmaşasını arttırmak için sanki özel bir çaba göstermişler. Ekranın altındaki bar dövüşçünüzün özel saldırı gücünü temsil ediyor ve bunun leveli ne kadar yüksek olursa, saldırınız da o kadar etkin oluyor. Bu saldırının uzun bir tuş kombinasyonuna yayılmamasından dolayı, özellikle oyunu arkadaşlarınızla oynadığınızda özel hareketler havada uçuşuyor ve bir kez daha oyunun temel sorunu olan “ne olduğunu anlamama” sorunuyla karşılaşıyorsunuz. Oyunun kombo bakımından kolay olmasının bir diğer sorunu ise, dövüşleri teknik olarak dövüşen oyuncular değil de, tuşlara hızlı basanın kazanması. Ancak karakterlerde uzmanlaştıkça bu sorunun ortadan kalkacağına emin olabilirsiniz.

Ayrıca dövüş öncesi “Simple” ve “Normal” seçenekleri ile oyunun kolaylığını çok daha üst noktalara çekebilirsiniz. Simple seçeneği özellikle dövüş oyunlarından bir haber olan oyuncular için bulunmaz bir nimet. Normal seçeneğinde üç, dört tuş ile gerçekleştirebildiğiniz atakları Simple’ı seçerek tek bir tuşa indirgeyebiliyorsunuz.

Marvel vs Capcom 3’te her dövüşçünün kendine has özelliğinin oyuna başarılı bir şekilde yansıtılması, dövüşürken nasıl bir strateji izleyeceğinizi belirliyor. Örneğin Dante ortalığın tozunu attırıyor, ama bunu yaparken Devil May Cry serisindeki komboları kullanıyor. Chris Redfield dövüşürken Ryu gibi kung fu yapmak yerine silahlarını kullanıyor ve rakiplerine pek fazla yaklaşmıyor. Şayet oyunu doğru bir şekilde, yani komboları bilinçli bir şekilde gerçekleştirerek oynarsanız, MODOK bile oldukça tehlikeli bir dövüşçü olabilir, ama oyunu oynarken tek yaptığınız rastgele tuşlara basmaksa Haggar ya da Hulk gibi karakterlerden uzak durmanızı öneriyoruz. Çünkü bu karakterler oldukça ağır ve muhtemelen sizin tuşlara basış hızınızı karşılamaya yetecek ataklar gerçekleştiremeyeceklerdir.

Karakterler arasında kombo sayısı olarak da birbirinden farklılıklar mevcut. Dövüş stili uzaktan saldırı olan savaşçıların komboları görece olarak daha az, tabi kontrol ettiğiniz karakter de önemli. Çünkü yapımcılar bilinen karakterlere hayali saldırılar eklemekten kaçınmışlar. Örneğin Ryu’nun tatsumaki senpukyaku ve shoryuken gibi herkes tarafından bilinen temel saldırılarının dışında birkaç kombosu daha mevcut. Buna karşın iblis avcısı Dante’nin kombo sayısı bir hayli fazla.

Dövüşçülerin tarzları bir yana, üç dövüşçü seçebilmeniz de sizin taktiksel dövüşler çıkarabilmenizi sağlıyor. Seçtiğiniz dövüşçüler birbirinden farklı tarzlara sahipse, rakibinizin dövüşçüsüne göre, sizde kadronuzdaki bir diğer elemanı sahaya sürebilirsiniz. Ya da kendi tarzınız varsa ona göre dövüşçüler seçip favori dövüşçünüzü yedekleyebilirsiniz. Örneğin Dante ve Deadpool’un tarzları birbirine oldukça benzer, benim gibi hızlı bir oyundan yanaysanız bu iki karakter birbirini ikame edebiliyor, Chun-li’nin de bu ikiliye ayak uydurduğunu söyleyebilirim.

Yapımcılar bir de oyuna x-factor adında bir sistem eklemişler. Dört saldırı tuşuna aynı anda bastığınızda dövüşçünüz x-factor moduna geçiyor ve bu haldeyken karakterinizin hareketleri ve saldırı gücünde artış oluyor. Bunun yanı sıra x-factor haline geçtiğinizde rakibiniz özel saldırısını gerçekleştirse dahi, bunu geri püskürtebiliyorsunuz. Özellikle bu açıdan x-factor oyunda kilit bir rol oynuyor ve stratejik bir konuma sahip. Şayet kartlarınızı doğru oynarsanız canınız çok az olsa bile x-factor size rakibinizi devirme fırsatını yaratacaktır.

DİĞER MODLAR

Şimdiye kadar genel olarak oyunun senaryo modu olan “Arcade Mode”tan bahsettik. Ancak yapımcılar oyunculara hikaye modu dışında da bir takım içerikler sunmayı ihmal etmemişler. Oyunun offline modları arasında olan “Training Mode” oyunda ustalaşmak isteyen oyuncular için hazırlanmış. Karşınıza kum torbası görevi gören bir rakip geliyor ve sizde rahat rahat hareketsiz rakibinize saldırılar gerçekleştirerek karakterinizin kombolarına ısınıyorsunuz. Tıpkı Street Fighter IV’te olduğu gibi yapımcılar karakter kombolarını bize menü aracılığıyla göstermişler. Yani kendi hareketlerinizi keşfetmek gibi bir durum yok. Menüden istediğiniz dövüşçünün kombolarını kontrol edebilirsiniz. Yine de dövüş anında komboları bir anda öğrenmek sizi zorlayabilir, o yüzden oyunda ustalaşmak istiyorsanız training moduna bir göz atmanızı öneririz.

Bir diğer offline modu olan “Mission Mode”da ise sizden çeşitli kombolar gerçekleştirmeniz isteniyor. Bu modda her karakter 10 göreve sahip ve basitten zora doğru giden bir işleyiş söz konusu. Şayet oyunun Galery menüsündeki resimleri ve benzer içerikleri açmak istiyorsanız bu modu oynayabilirsiniz, aksi takdirde bu modun pek de ilgi çekici olduğunu söyleyemeyeceğim. Oyunun Arcade modunu tamamladığınızda da benzer unlocklar gerçekleştirebiliyorsunuz, ancak açılan içeriklerin pek de ilgi çekici olduğunu söyleyemem, bu yüzden unlocklar için kastırmaya pek gerek yok.

Oyunu arkadaşlarınızla oynamak istiyorsanız önünüzde iki alternatif var. “Online Mode” ya da oyunun offline modu altında yer alan “Versus Mode” . Aslında Versus modundan pek fazla bahsetmeye gerek yok. Artık dövüş oyunlarının demir başlarından biri haline gelmiş bu modda arkadaşlarınızla kapışıp kimin daha üstün bir dövüşçü olduğunu belirliyorsunuz. Oyunun online modunda ise Ranked Match ya da Player Match seçenekleri ile dövüştükçe puan kazandığınız ya da öylesine dövüşlere katılabiliyorsunuz. Ya da dilerseniz arkadaşlarınızla veyahut hiç tanımadığınız kişilerle kendi lobinizi kurarak da online arenaya adım atabilirsiniz.

GRAFİKLER ve DİĞERLERİ

Marvel vs Capcom 3’ün oyuncuya sunduğu iki boyutlu, renkli arka dünya tasarımı ve üç boyutlu dövüşçüler ile onların rengarenk saldırıları başta hoşunuza gidebilir, ancak az önce de belirttiğimiz gibi tüm bu renk cümbüşü oyunun yüksek temposuyla birleşince ekrana büyük bir karmaşa hakim oluyor. Bunun dışında dövüşçülerin saldırı özelliklerini oyuna başarılı bir şekilde yansıtan yapımcılar, kişiliklerini de aynı şekilde bizlere sunmayı başarmış. Hulk’ın büyük kaslı yapısı, Dante’nin kırmızı paltosu, Deadpool’un ukala yürüyüşü, karakter modellemelerinin yerinde olduğunu yeterince ispatlıyor. Bunun dışında Hulk ile Iron Man’in karşılaşmalarında Hulk’ın demir dostuyla dalga geçmesi ya da Dante’nin iblis avlarken sıkça haykırdığı “Bring it on” repliği gibi her dövüşçünün kendine has davranışları da oyuna yansıtılmış. Hatta Chun-Li’yle dövüşürken arka fonda, Chun-Li’yle özdeşleşen uzak doğu müziğinin çaldığını bile duyabiliyorsunuz.

Oyun için seçilmiş müzikler, oyunun yüksek temposuna büyük bir uyum gösteriyor. Yıllardır dövüş oyunu oynayan biriyseniz, Marvel vs Capcom 3’teki bazı müziklerin klasikler arasına girebilecek yeterliliğe sahip olduğunu fark edeceksinizdir. Dövüşçülerin dövüşürken bağırışları ve belli başlı saldırıların kendine has sesleri de elbetteki oyuna dahil edilmiş.

SON SÖZLER

Marvel vs Capcom 3 mükemmel bir oyun olmasa da başarılı bir yapım. Özellikle karakterlerin özgün yapılarının bu derece korunarak oyuna yansıtılması takdire şayan. Oyunun renkli grafikleri biraz abartılı olsa da, oyunu oynadıkça bu renkli atmosfere alışıyorsunuz. Oyunun eksi yönlerinden biri olan hikaye anlatımındaki yetersizlik ise, Marvel vs Capcom 3’ün bir dövüş oyunu olmasından dolayı kendini aşırı bir şekilde hissettirmiyor. Sözün özü, dövüş oyunlarından hoşlanıyorsanız Marvel vs Capcom 3 sizi pişman etmeyecektir.

Aral Game
Fiyat: 149,99 TL (PS3)

PUAN: 8.6/10