Warhammer 40K Dawn of War 2 İncelemesi

Sonbahar ayındaki oyun fırtınasında gerçek zamanlı strateji (RTS) türünde herhangi bir hit oyun çıkmamıştı. Strateji severlerin hayal kırıklığını giderecek oyunlar 2009′un ilkbaharında piyasaya bir bir düşmeye başladı. PC Labs Oyun olarak, Empire Total War ile birlikte bu strateji dalgasının öncülerinden biri olan Warhammer 40000 Dawn of War 2′yi ( ya da kısaca DOW2′yi ) mercek altına aldık.

Relic bu işi biliyor ! Relic’in , birbirinden farklı konseptlere sahip Company of Heroes ve Warhammer 40 000 Dawn of War gibi oyunları başarıyla geliştirmesinin yanında, Dow2′ye Company of Heroes’taki değerleri taşıyarak DOW serisini farklı kılması takdire şayan. Oldukça büyük bir evreni kapsayan, kocaman bir hikâyesi ve geçmişi olan DOW evreninin son oyunu DOW2′yi incelemeye başlamadan önce, 2004′te yayımlanan ilk DOW oyununu kısaca hatırlayalım.

Warhammer 40 000 Dawn of War ilk çıktığında üstün fiziksel özelliklerinin dışında, ünitelerin savaşta yaşadığı olaylara göre moral durumunda değişimler yaşaması ve bu değişimlere göre savaşta daha etkili / etkisiz olması gibi RTS türüne bazı yeni fikirler getirmişti. Başlangıçta seçilebilir 4 ırk varken ( Space Marine’ler, Orklar, Chaos Marine’ler, Eldarlar ), ek paketlerle beraber bu sayı 2008 yılında 9′a çıkmıştı ( Winter assault paketiyle imperial guard’lar, dark crusade paketiyle tau empire ve necronlar, soulstorm paketiyle sisters of battle ve dark eldarlar eklenmişti ). DOW’a gelen 3 ek paket arasında en çok beğeni kazanan Dark Crusade’de tek kişilik senaryoya getirilen bazı yenilikler Dow2′de olacakların sinyali gibiydi. Herhangi bir ırkın komutanını seçtikten sonra harita üzerinde savaş bölgelerine giderek çeşitli savaşlarda bulunuyor, bütün gezegeni kontrol altına almaya çalışıyorduk. Bunun benzeri bir sistem biraz daha farklılaştırarak DOW2′de de kullanılmış, ona birazdan değineceğiz. DOW’a gelen son ek paket olan Soulstorm’dan sonra DOW2′nin tanıtım videosunun yayınlanması beni ve birçok DOW severi heyecanlandırmakla beraber, artık iyice eskiyen , ek paketlerle de değerini arttırmak yerine düşürmeye başlayan DOW serisi için de önemli bir gelişmeydi.

Resmi olarak 18 Şubat 2009′da piyasaya çıkan DOW2′nin cd’sini bilgisayarıma takmadan önceki beklentilerim ile oyunu oynadıktan sonraki düşüncelerim bazı farklılıklar içeriyor. Steam üzerinden oyunu kurduktan sonra bir de Windows Live hesabı açtırmak zorunda kaldım. Bu işlemlerden sonra oldukça güzel, sonradan birkaç kez daha izlediğim açılış videosu karşıma çıktı. Warhammer 40 000 serisinin açılış videoları şu ana kadar hep beğeni kazanmıştır zaten, DOW2 de bu geleneği sürdürüyor. Videoda , eldarlar ve space marine’ler arasında geçen çatışmada kazanan taraf olan Space Marine’lerin gerçekten kazandığı mı yoksa kaybettiği mi ölen Eldar’ın ağzından çıkan şu cümle ile aklımızı karıştırdı: Space marine komutanı: – Bu gezegen bizim, cadı . – Hayır, bu gezegen onların…. Onların kim olduğunu incelemeyi okuduğunuz zaman anlayacaksınız, biz de vakit kaybetmeden oyun hakkında izlenimlerimizi anlatmaya başlayalım.

DOW 2′nin açılış videosu:

Tek oyunculu mod’da, ana senaryoda sadece space marine’leri kontrol edebiliyoruz. 4 farklı zorluk seviyesinden birini seçtikten sonra oyun, yüzbaşı Thule’u orkların elinden kurtarma görevini yapmak için Calderis’e gönderilmemiz ile başlıyor. İlk görevde bize Tarkus ve ekibi eşlik ederken , DOW 2′de ana senaryoda bir önceki oyunlardaki gibi asker – tank üretme olayının olmadığını, sadece kahramanları ve ekiplerini yönettiğimizi anlıyoruz. DOW 2′yi farklı kılan özelliklere giriş yapmışken , ana senaryonun bir RPG / RTS karışımı olduğunu vurgulayalım. Her bir kahraman savaşta edindiği tecrübeler ile seviye atlıyor ve seviye atladıkça her birine özel olarak tasarlanmış yetenek ağaçlarına çeşitli puanlar dağıtılabiliyor. Atlanan her bir seviyede 2 yetenek puanı kullanılabiliyor. Yetenek ağacında bulunan yeteneklerin hepsine sahip olunamadığı için, diğer kahramanların yetenekleri ve kendi oyun tarzımız düşünülerek bu puanların dağıtılması oldukça önemli.

Karakterlerin gelişim ekranı ( WOW’dakine benzer renklerine göre eşyaların kalitesinin belirlenmesi, görevleri tamamladıktan sonra kazanılan xp’ler ve ekranın alt tarafında bulunan kahramanların yetenek ağacı ) :

RPG öğelerinden bahsetmişken, ana senaryoda bulunan ( sadece ana senaryoda, çoklu oyuncu modunda ve skirmish modunda yok ) bulunan ganimet sisteminden bahsedelim. Savaş esnasında ölen düşmanlardan ve birazdan değineceğim bölüm sonundaki boss’lardan çeşitli ganimetler düşüyor. Beyaz, yeşil ve mavi renkte olan ( mavi en nadir bulunan, en değerli, yeşil pek sık bulunmayan ama maviye göre daha sık bulunan, ondan biraz daha az değerli, beyaz da sıklıkla bulunabilen, sıradan eşya grubu – WOW’daki gibi) ganimetlerin düşmanlardan düşmesi veya bölüm sonu ödülü olarak verilmesi oyuna ayrı bir renk katmış. DOW2′yi farklılaştıran ve RPG’ye biraz daha yaklaştıran öğelerden biri de Boss dövüşleri. Her bölümün sonnda düşmanın boss’u savaş alanına geliyor ve onu yere sermeden savaş neticelenmiyor. Boss’lardan düşen eşyaların kalitesi diğerlerinden düşen eşyalardan çok daha iyi doğal olarak.

Boss savaşları oyuna renk ve ganimet katıyor :

Her bir kahraman bir silah ( veya iki ) , bir zırh ve çeşitli aksesuarlar taşıyabiliyor. ( Yetenek ağaçlarında vereceğiniz puanlarla, taşınabilir aksesuar sayısında artış olabiliyor ) Ayrıca ana kahramanımız olan komutanın da özel olarak taşıyabildiği eşyalar mevcut. Aksesuar yuvalarına konulabilen eşyalar; el bombası, taret, mekanik üniteleri tamir etmeye yarayan tamir kiti, kısa bir süreliğine kahramanlarınızı ölümsüz yapan çeşitli eşyalar olabiliyor. Ganimet sisteminin oyuncuyu daha fazla savaşa ve daha fazla ( kaliteli ) eşyaya ittiğini bilen yapımcılar, görevlerdeki başarınıza göre – görevi bitirme hızınız, ne kadar düşman askerini öldürdüğünüz, karakterlerinizden görev boyunca ölen oldu mu gibi – ek görevlerin açılmasını sağlamış. Ek görevlerden kazandığınız ödül dışında, savaşta elde edeceğiniz birkaç tane eşya ve kadronuza kazandıracağınız tecrübe puanları bu görevleri değerli kılıyor. Eminim ki, ganimet sistemi olmasa ben dahil birçok oyuncu bu ek görevlerin çoğunu es geçecekti.

Her görev sonunda başarınıza göre ek görevler açılabiliyor:

Oyunun başında savaş halinde olduğumuz orkların yanına kısa bir süre sonra Eldarlar da katılıyor. Katılıyor derken, orklarla birleşme olarak algılanmasın, sadece yeni bir düşman çeşidi olarak karşımıza çıkıyor anlamında söylüyorum. Eldarlar canımızdan bezdirmeye başlarken daha büyük bir belâya çatıyoruz. Açılış videosunun sonunda ölmekte olan cadının son sözleri gibi : Bu gezegen onların. Onlar Tyranid’ler. Bu yaratıklar orklar kadar kalabalık üniteler halinde gezmesinin yanı sıra, onlardan çok daha fazla canımızı yakıyorlar. Ayrıca Eski DOW oyuncularının orkları tanıma avantajını varsayarsak, tamamen yeni ve bilinmedik bir ırka karşı oynamanın da dezavantajını Tyranid’lerle kapışmanızın ilk safhâlarında hissedeceksiniz. Canımızı yakıyorlar demişken, ölen bir kahramanın savaşa nasıl geri döndüğünü- ya da geri dönebiliyor mu – merak ediyor olabilirsiniz. Bu merakınızı gidermek , merakınız yoksa da bilgi vermek açısından söyleyeyim; Ölen bir kahramanı canlandırmak için onun yanına gidip, 6-7 saniye civarı bir süre beklemek zorundasınız. Ölen kahramanın üstüne ‘canlandır’ komutunu verip , bastığınızda canlandırma işlemini yürüten kahraman başka bir işle meşgul olamıyor. Yazarken biraz komik geldi ama bu durumu şöyle izâh edeyim: Diyelim ki düşman askerlerinin tam göbeğinde kahramanınızı kaybettiniz. Gidip onu canlandırırken, başka bir işlemle uğraşamadığınız için, düşman üzerinize ateş ederken, el bombası atarken, shotgunlarla sizi geriye doğru fırlatıp canlandırma işleminin iptal olmasını sağlarken diğer ünitelerinizle canlandırma işlemini yürüten kahramanı korumak zorunda kalıyorsunuz. Bazen o kadar ‘pis’ bir yerde ölüyor ki kahramanlarınız, onu tamamen ölüme terkedip bölüme onsuz devam etme gibi bir karar da verebiliyorsunuz. Ana senaryonun ilerleyen kısımlarında Cyrus’un kadrosuna çeşitli puanlar verip, gizlenme modunda iken, bu moddan çıkmadan ölen bir kahramanı canlandırma özelliği sizi bu konuda oldukça rahatlatabiliyor. Bunun dışında, komutanın iyileştirme özelliğine sahipseniz, bu özelliği kullanarak da ölen bir kahramanı geri getirebiliyorsunuz.

Orbital Bombardment ofansif Space Marine kahramanının yaptığı en güçlü büyü :

Oyunun zorluğu hakkında şunu söyleyebilirim: 3. zorluk seviyesinde oynadığım ana senaryoda 30′a yakın görev yaptım ve hiç başarısız olmadım ( Bütün kahramanlar ölünce veya bölüme özel bir görevi yerine getiremeyince başarısız oluyorsunuz ) . Bunu söylememin sebebi ; ortalama bir strateji oyuncusu iseniz kahramanların yardımıyla fazla zorlanmadan oyunu bitirebiliyorsunuz. Kahramanlar gerçekten çok güçlü, doğru kullanıldıkları zaman başarısız olma şansınız yok gibi. Bu oyunun çok kolay olduğu anlamına da gelmesin, yapacağınız hatalar pahalıya patlayabiliyor, özellikle bazı bölümlerde sıkı oyunculuk gerekiyor. Ana senaryoda dikkat etmeniz gereken başka bir nokta ise bir süre sonra 3 bölge arasında ( Meridian, Calderis, Typhon ) yolculuk yapıp, bölgedeki çeşitli görevleri yerine getirmek olacak. Buradaki kritik nokta ise her bölge için geçerli olan Tyranid enfestasyonunun artmasını önlemek. Bazı bölgelere dikkat edip, oradaki görevlere özen gösterip, diğer bölgeleri gözden kaçırmamaya dikkat edin. Ana senaryo ile ilgili verebileceğim bilgiler bunlardan ibaret, şimdi ise skirmish ve multiplayerdan bahsedeceğim. Onlardan bahsederken oyun mekaniğinden, oyunun teknik özelliklerinden de söz edeceğim.

Skirmish modunda (Multiplayer – private game olarak geçiyor ) da multiplayer modunda da savaşa başlarken 4 farklı ırktan 3 farklı kahramandan birini seçiyorsunuz. Genelde her ırkın bir ofansif, bir defansif kahramanı var. 3. kahraman ise ırka göre çeşitlilik gösteriyor. Mesela, orklarda gizlenebilen komando türünde bir kahraman varken, space marine’lerde ise orduları iyileştirebilen, buff’layan bir kahraman bulunuyor.

Multiplayer modundaki savaşlardan önce kahraman seçme ekranı:

Multiplayer modunda sadece 2 tane 2 kişilik harita bulunuyor, gerisi 6 -8 kişilik haritalar. Loading tamamlandıktan sonra bu modda oyuna ilk girdiğimde oldukça şaşırdım. Çünkü sistem tamamen değişmiş Dow2′de. Kocaman bir ana bina var, başka yapılabilir hiç bir bina yok ! Bu da demek oluyor ki Dow2′de base kurma olayı ortadan kalkmış tamamen. 3-5 dakika nasıl işçi üretip, base kuracağımı keşfetmeye çalıştıktan sonra en sonunda işçilerin oyunda olmadığını ve dolayısıyla da inşa edilecek başka bir binanın olmadığını keşfettim. DOW2′de ilk oyuna benzer olarak 2 çeşit kaynak bulunuyor : Requisition point noktaları ve elektrik kaynakları. İlk oyunda sadece gelişmiş elektrik binalarını bir kaynağın üstüne koyabiliyorduk, diğerlerini istediğimiz yere inşa edebiliyorduk. DOW2′de ise elektrik için REQ. noktalarını aldığımız gibi bu noktaları da kontrol altına almamız gerekiyor. Bir noktayı kontrol ettikten sonra REQ. puanları karşılığında etrafına birkaç tane daha elektrik kaynağı inşa edebiliyoruz. Oyunda kaynak toplama olayı tamamen bunlardan ibaret. Eski oyundaki gibi stratejik noktalar veya relic’ler falan da yok. Sadece REQ. puanlarını arttırmak için kontrol edilen noktalar ve elektrik için kontrol edilmesi gereken noktalar var. Yazının başında biraz değinmiştim, Company of Heroes’tan DOW2′ye taşınan birçok özellik var diye. Population Cap ( Belirli bir sayıda ünitenin üretilmesi ) olayı COH’taki gibi 100 puan olarak belirlenmiş. Tanklar gibi güçlü ünitelerin puanları 16-20 gibi rakamlar olurken, standart üniteler 10-12 gibi çeşitli puanlar oluyor. COH’u oynamış olanlar bilir, oyunda basabileceğiniz maksimum ordu, 2 tank 3 veya 4 tane de küçük kadrola olurdu. Burada da aynı şekilde. Bir veya 2 ağır zırhlı araçlar savaş alanına girdi mi, oyunun kaderi tamamen değişiyor. Aynı COH’ta olduğu gibi DOW2′de de her bir birim inanılmaz değerli. REQ. puanını ne kadar fazla olursa olsun, yeni ünite basma hızınız sınırlı kalıyor , bu yüzden koca bir orduyu kaybederseniz savaşı büyük ihtimalle kaybetmişsinizdir. Eski DOW’da 2-3 tane base kurabiliyordunuz, paranız inanılmaz boyutlara gelebiliyordu, yedek ordunuzu hemen oluşturabiliyordunuz. Burada ise öyle birşey söz konusu değil. Ayrıca bütün üniteler tek bir binadan çıktığı için, hepsinin savaş alanına gelme süresi oldukça uzun sürüyor. DOW’u oynarken içimden hep geçirmiştim, COH’taki gibi geri çekilme komutu verebilsek ordularımıza diye. Benim içimden geçen şey DOW2′de gerçek olmuş ve geri çekilme olayı aynı COH’taki gibi burada da kullanılabiliyor. Geri çekilme komutuna bastığınız anda birimleriniz tam gaz base’inize doğru kaçıyorlar. Geri çekilme, kaybedilen çatışmalarda yaşadığınız kaybı en aza indirmek için mükemmel bir yöntem. Özellikle az önce bahsettiğim sistemi kafanızda canlandırabildiyseniz, her bir birimin bu kadar değerli olduğu bu oyunda geri çekilmenin ne kadar faydalı olduğunu anlamışsınızdır.

Başlarının üstünde ünlem işareti çıkan üniteler tam gaz base’lerine kaçıyorlar:

Yazdıkça aklıma geliyor, DOW’da kadronuzdan herhangi bir askeri kaybettiğiniz zaman ‘+’ tuşuna basarak 10-15 saniye içinde yenisini getirebiliyordunuz. Aynı zamanda bölüklerinizdeki askerlerin sayısı 10-12-15 gibi olabiliyordu. DOW2′de ise ölen bir askeri geri getirmek için mutlaka base’inize dönmeniz gerekiyor. İşte size geri çekilmeyi kullanmak için bir başka sebep ! Ayrıca bölüklerdeki asker sayısı 10′u değil en fazla 6′yı buluyor. Madem oyunun COH’a benzer olan taraflarını anlattık, buna bir başkasını ekleyerek devam edelim. COH’ta ünitelerinizi bir yere gönderirken , gönderdiğiniz yerde siper işareti çıkardı. Siper işareti kırmızı ise, siper çok kötü, sarı ise siper fena değil, yeşil ise aldığınız siper oldukça iyi demekti. Bu sistemin aynısı DOW2′de de var. Zaten az önce bahsettiğim savaş yapısından sonra böyle bir sistem mutlaka olmalıydı. Eski DOW’lardan farklı olarak çeşitli binaların, mağara gibi yapıların içine askerlerinizi sokabilmek de oyununu yeniliklerinden biri.

DOW 2′de savaş alanını etkili kullanmak galibiyette önemli rol oynuyor:

Bunun dışında DOW2 sizi çok zor tercihlere itecek bir oyun. DOW’da herhangi bir bölüğe silah eklentisi verirken, bunları tek tek , farklı silahlar olarak seçebiliyordu. Burada ise seçilebilen silah tipleri çok az ve bunlar birbirini yiyor. Mesela sizin scoutlarınız var diyelim. Bunlara shotgun ya da sniper verebiliyorsunuz. Shotgun verirseniz hepsi shotgun alıyor, birine shotgun diğerine sniper gibi bir seçenek yok. Bunun gibi bir sürü tercih yapmanız gerekecek. Mesela Eldar’ların Wraithguard’ını düşünün. Bunun gelişmini sağlarken ya araçlara karşı etkili olmasını sağlayan silahı verebiliyorsunuz ya da askerlere karşı etkili olmasını sağlayan silahı verebiliyorsunuz. İkisinden birini tercih etmek zorundasınız. En zor ve kapsamlı tercihlerden biri de kahramanınıza eşya veya silah verirken yaşayacağınız tercihler olacak. Her bir kahramanın 3 ayrı kategoride alabileceği eşya, silah var. Her bir kategoride de 3 veya 4 farklı seçenek var. Hangisini seçeceğinize iyi karar vermelisiniz, çünkü her bir kategori için sadece bir tane seçim yapabiliyorsunuz. Diyelim ki ana binanız 1.seviyede, bu seviyedeyken kahramanınız 4 farklı silahtan sadece 2sini kullanabiliyor. 1′ini seçtiniz, daha sonra ana binanız 3.seviyeye geldi, bu sefer en son açılan silahı seçmek istiyorsunuz. Seçiminizi bu şekilde yapabilirsiniz ama her biri için farklı REQ. puanları ve elektrik puanları gerektiği için bu seçimleri değiştirmek oldukça masraflı oluyor. Hiç abartmıyorum, 2 kere değişiklik yapana kadar 1 tane birim basabiliyorsunuz. Oyunun yapısını düşününce bu tip kararları alırken oldukça zorlanacağınızı söyleyebilirim.

Aslında daha oyuna başlamadan yaptığınız kahraman tercihi bile oyunu kaybetmenize neden olabiliyor. Geçtiğimiz DOW’dan bildiğimiz taretlerden çok daha etkili taretler mevcut DOW2′de. Eskisinden 3 kat daha etkili yeni taretler. Ama eğer defansif kahraman seçmediyseniz taret üretemiyorsunuz. Evet, durum aynen böyle ve her bir taret o kadar pahalı ki, taret fiyatına 2 tane scout kadrosu basabileceğiniz durumlarda ne yapacağınızı şaşırıyorsunuz. Oyunun yapısı aşağı yukarı böyle, oyunu oynamayan insanların gözünde ne canlandı bilmiyorum ama ben size şöyle yardımcı olayım: DOW 2 her türlü ufak detayın çatışmayı kazanmada rol oynadığı, stratejinin dibine vurup, sabırlı bir şekilde oynamanız gereken bir strateji oyunu. Eski oyundaki gibi hadi popülasyon limitini full’leyip dev gibi ordu kuralım, çarpışalım bakalım kim kazanacak oyunundan çok, savaş alanında rakibin bir tankını gördüğünüzde moralinizin sıfıra indiği, panikle geri çekilme tuşunu aradığınız bir oyun yapısına bürünmüş. Oyun COH’a çok benziyor ama Warhammer evrenini düşünürsek, fantastik öğelerin hakim olduğu bu evrende RPG öğelerinin de yedirilmesi DOW2′nin mükemmel bir strateji oyunu olmasını sağlıyor.

Unutulmaz savaşlar multiplayer’da yaşanıyor:

Warhammer 40 000 Dawn of War 2 çıktığı zaman çeşitli sitelerden ve dergilerden aldığı tek kişilik senaryosu zayıf ama çok oyunculu modu oldukça iyi değerlendirmesine pek katılmıyorum. Oyunun tek kişilik senaryo modu belki gerektiğinden fazla uzun ve görev tiplerinin aynı olması bir süre sonra sıkıntı veriyor ama ganimet sistemi ve RPG öğelerinin oyuna başarıyla yedirilmesi ile tek kişilik senaryosu da oldukça ‘oynanabilir’ ve eğlenceli bir mod olmuş. Belki oyunun yapısının multiplayer’a daha uygun olması ve multiplayer’daki savaşların daha epik geçmesi nedeniyle tek kişilik senaryosu bunun gölgesinde kalmıştır. Her şartta, Relic’i tebrik etmek gerekiyor. Bu yılın en iyi strateji oyunlarından birisine imza atmakla kalmayıp, oldukça başarılı olan oyununu birçok yönden değiştirip, tamamen yeni bir oyun yapma riskini göze aldı ve geliştirdiği diğer bir oyun ile harman yapıp ortaya tam anlamıyla derslik bir yapım ortaya çıkardı. O gezegen kimin bilmiyoruz ama strateji türünün prensi benim diyor Relic !